Posted on Geef een reactie

Bijna! De laatste loodjes.

Doodeng is het. Letterlijk. Want ondanks het feit dat mijn verhaal zo goed als voorbij is, begint het nu eigenlijk pas. Over een paar weken ligt het open en bloot voor iedereen op straat. Iedereen zal kunnen lezen hoe het was -en nog soms is- om alles te moeten slikken wat er op je pad komt als je borstkanker hebt en had. Nog nooit heb ik iets geschreven dat zo persoonlijk is. Het schrijven is mijn houvast geweest, het was het kleine beetje grip op wat ooit mijn leven was.

Ik vind het enorm spannend wat mijn verhaal zal losmaken bij mijn naasten, bij mijn familie en vrienden. In eerste instantie heb ik het opgeschreven voor hen, zodat zij achteraf goed kunnen begrijpen wat ik heb doorgemaakt. Na het schrijven van de laatste zin, besloot het verhaal dat het door meer mensen gelezen wilde worden.

Nog een paar weken geduld!